• نمایش صفحه شماره 1
  •  اقتصاد
      
    اقتصاد ترکمنستان عمدتاً کشاورزى است. کشاورزى نيمى از درآمد ناخالص ملى را به خود اختصاص داده و همچنين، بيش از دو پنجم کل اشتغال را در بر مى گيرد. در حالى که صنعت، يک پنجم درآمد ناخالص ملى را به خود اختصاص داده و کمى بيش از يک دهم کل اشتغال را شامل مى شود.
      
    در سال 1995، درآمد حاصل از صادرات کشور ترکمنستان، حدود 9/1 ميليارد دلار بوده، که اقلام اصلى صادرات شامل گاز طبيعى، نفت، پنبه، مواد شيميايى، غذاهاى آماده و مواد معدنى بوده است. در همين سال، درآمد حاصل از صادرات کشور ترکمنستان، حدود 5/1 ميليارد دلار بوده و اقلام اصلى واردات شامل مواد غذايى، نوشيدنيها، منسوجات و ماشين آلات بوده است.
      
    در سال 1999، توليد ناخالص ملى ترکمنستان، 16 درصد در مقايسه با سال 1998 افزايش يافت، که عمدتاً به دليل توليد پنبه، گاز طبيعى، نفت خام و گندم بوده و صادرات گاز طبيعى عمده ترين عامل اين افزايش بوده است. از ژانويه تا نوامبر 1999، توليد صنايع در مقايسه با مدت مشابه در سال گذشته، 13 درصد افزايش يافت. توليد بخش مواد شيميايى و پتروشيمى 23 درصد افزايش يافت و اين افزايش در بخش مهندسى و فرآورى فلزات 10 درصد و در بخش مصالح ساختمانى، 7 درصد بوده است. بازده بخش پالايش نفت، 8 درصد کاهش يافت

    .

     

    منابع طبيعى و معدنى
      
    ترکمنستان از نظر منابع طبيعى و انرژى بسيار غنى بوده و ذخاير قابل توجهى از نفت و گاز دارد. منابع هيدروکربورى اين کشــور شامل 23-21 تريليـون متر مکعـب گاز و 12 ميليارد تن مى باشد و زمين شناسان معتقدند که 5/99 درصد سرزمين اين کشور جهت پى جويى و اکتشاف مساعد مى باشد. از طرفى، اين کشور داراى 100 تريليون فوت مکعب (حدود 3 تريليون متر مکعب) ذخيره قطعى گاز طبيعى است و پنجمين دارنده ذخاير گاز طبيعى دنيا است. بزرگترين ميدان هاى گاز طبيعى ترکمنستان در حوضه آمو دريا دارد و نيمى از ذخاير گاز طبيعى اين کشور در ميدان ولت آباد- دونمز قرار دارد. در طول 10 سال گذشته، 17 ذخيره جديد گاز طبيعى در مناطق Lebap، Mary و Deashoguz کشف شده است.
      
    توليد نفت ترکمنستان در سال 1998، 637/6 ميليون تن بوده و همين طور توليد گاز طبيعى اين کشور، 3/13 ميليارد متر مکعب بوده است. توليد نفت، عمدتاً در بخش غربى ترکمنستان و نزديک درياى خزر صورت مى گيرد. ترکمنستان، دومين توليد کننده گاز طبيعى در بين کشورهاى مستقل مشترک المنافع مى باشد (بعد از روسيه)، هرچند، تا سال 1998 در رتبه چهارم توليد گاز طبيعى بعد از روسيه، ازبکستان و اوکراين قرار داشت.
      
    ترکمنستان، 546 ميليون بشکه ذخاير قطعى و بيش از 7/1 ميليارد بشکه ذخاير احتمالى نفت دارد، که عمدتاً در بخش هاى دور از ساحل درياى خزر قرار دارند. توليد نفت ترکمنستان در سال 1995، 81000 بشکه در روز و در سال 1995، به 156400 بشکه در روز رسيد. در سال 2001، اين کشور 159000 بشکه در روز توليد و 52000 بشکه در روز مصرف داشته است. شرکت Turkmenneft تقريباً 90 درصد از اين توليد را بر عهده دارد و شرکت Turkmengas و هفت شرکت خارجى بقيه توليد را بر عهده دارند. در سال 2002 اين کشور در تلاش براى جلب سرمايه گذارى به منظور افزايش توليد نفت به 200000 بشکه در روز بوده است. ترکمنستان قصد دارد در قالب يک برنامه 10 ساله، توليد نفت را در سال 2010، به 1 ميليون بشکه در روز برساند.
      
    ليست نهادهاى دولتى و موسسات عمومى ترکمنستان مرتبط با بخش نفت و گاز:
      
    رياست جمهورى، مديريت استفاده منابع هيدروکربنى، کابينه وزيران، وزارت صنعت نفت و گاز و منابع معدنى، آژانس ايالتى موضوعات درياى خزر، صندوق ايالتى صنعت نفت و گاز و منابع معدنى، شرکت ايالتى ترکمن گاز، شرکت ايالتى ترکمن نفت، تعاونى تجارت ترکمن نفت گاز، شرکت ايالتى ترکمن ژئولوژيا، شرکت ايالتى ترکمن نفت گاز استروى،
      
    ساختار موجود صنايع ترکمنستان در سال 1996، با دستور رئيس جمهور در اول جولاى 1996 تعيين گرديد. بر اساس اين حکم، شرکت هاى ملى مستقل تشکيل گرديدند که عبارتند از:
       Concern (SC) Turkmengas
    ، Concern Turkmenneft، Concern Turkmengeologia، Concern Turkmenneftegas، Concern Turkmenneftegasstory.
      
    اين جمهورى، همچنين داراى ذخاير گوگرد، هيدروکربن ها، يد، سلستين، نمک، بنتونيت، سنگ آهک، زيپس، زغال قهوه اى، سيمان، بازالت و دولوميت است.


    1 2
    Copyright 2010 GSI