• نمایش صفحه شماره 1
  • بلاياى طبيعى در قرقيزستان

       قرقيزستان کشورى با استعداد بالاى خطرات طبيعى است. اين کشور در معرض بيش از 20 نوع مختلف از خطرات طبيعى مى باشد که بيشترين خسارات در ارتباط با زمينلرزه، زمينلغزش، سيل و ذوب يخچال ها مى باشد. تنهادر خلال سالهاى 1992 تا 1999 متجاوز از 1210 مورد بلاى طبيعى در اين کشور ثبت شده است که جان بيش از 400 نفر را گرفت و باعث تخريب يا وارد آمدن خسارت به بيش از 50000 خانه، 222 مدرسه و 127 مرکز بهداشتى شد. خسارت اقتصادى مستقيم بلاياى طبيعى افزون بر 20 ميليون دلار در يک سال عادى مى باشد.
       قرقيزستان بر روى يکى از فعال ترين مناطق لرزه اى جهان واقع شده است و اين مطلب باعث شده است که زمينلرزه مخرب ترين بلاى طبيعى در اين کشور باشد.
       ارتفاع بالاى اين کشور باعث توسعه گسترده يخچال ها در اين کشور شده است. در قرقيزستان 8208 يخچال طبيعى با وسعت 8100 کيلومتر مربع وجود دارد. در مناطق کوهستانى جنگل زدايى، شخم زمين و چراى دام باعث از بين رفتن شديد پوشش خاک و رخداد روانه هاى گلى، زمينلغزش و بهمن شده است. بيشتر مناطق آسيب پذير به ويژه در ارتباط با وقايع سريع و فاجعه آميز مانند زمينلرزه، سيل هاى ناشى از طغيان درياچه هاى يخچالى و بهمن هاى واريزه اى، عمدتا دره هايى مى باشند که داراى تراکم جمعيت بالايى هستند ( متوسط تراکم جمعيت در کشور 25 نفر در هر کيلومتر مربع مى باشد و در مناطق کوهستانى مرتفع اين مقدار به 2 تا 3 نفر در هر کيلومتر مربع کاهش مى يابد.). بيشترين تراکم بلاياى طبيعى در استان هاى جلال آباد، اوش و سپس چوئى و ايسيک کل مى باشد (شکل زير). تقريبا 80 درصد تمامى بلاياى طبيعى در کشور قرقيزستان در بيم ماه هاى مه و آگوست اتفاق مى افتند.

     بلاى طبيعى عمده در قرقيزستان بر حسب تعداد افراد کشته شده، افراد متاثر از بلا و ميزان خسارات وارد شده ( بين سال هاى 1990 تا 2006 ميلادى )

     
    1 2
    لینک های مرتبط با این بخش
     زمينلرزه
     زمينلغزش
    Copyright 2010 GSI